อิจฉาคนในครอบครัว

เชื่อว่าคงมีหลายครอบครัวที่ต้องพบกับปัญหาความขี้อิจฉาของลูกๆ และความรักของพ่อแม่ที่แสดงออกต่อลูกๆ ไม่เท่ากัน ส่วนใหญ่โรคของความขี้อิจฉามักจะเกิดกับครอบครัวที่มีลูกตั้งแต่ 2 คนขึ้นไป เพราะความอิจฉาของลูกก็มาจากการเอาเรื่องราวต่างๆ มาเปรียบเทียบกัน ซึ่งเมื่อไหร่ที่มีการเปรียบเทียบกันไม่ว่าจะด้วยเรื่องอะไรก็แล้วแต่จะส่งผลให้เห็นถึงความแตกต่างอย่างแน่นอน โดยความแตกต่างนี้จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ลูกๆ เกิดความอิจฉากันขึ้น โดยที่ไม่นึกเหตุผลของพ่อกับแม่เลย เช่น ลูกคนโตที่เป็นวัยรุ่นของพ่อกับแม่ไปเที่ยวกลางคืนได้ ในขณะเดียวกันด้านน้องสาวของเขาก็อยากออกไปเที่ยวตอนกลางคืนบ้าง แต่พ่อแม่ไม่ให้ไป จริงๆ แล้วที่พ่อแม่ไม่ให้ไปเป็นเพราะรักลูกคนโตหรือตามใจมากกว่ากันแต่อย่างใด ซึ่งเหตุผลก็คือลูกคนโตมีอายุมากกว่าและอยู่ในช่วงดูแลตัวเองได้จึงอนุญาตให้ลูกคนโตไปเที่ยวได้ตามความเหมาะสม บางครั้งก็คิดน้อยใจเรื่องที่ต้องใช้สิ่งของต่างๆ ต่อจากพี่ๆ ไม่ได้ใช้ของใหม่กับเขาสักที แต่ในมุมกับกันพี่ก็แอบอิจฉาน้องเหมือนกัน บางครั้งพ่อแม่ไปไหนมาไหนก็จะเอาลูกคนเล็กไปด้วยเสมอ บางครั้งก็จะพาไปเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ เพราะในความเป็นจริงแล้วพ่อแม่เราไม่ได้รักใครมากกว่ากัน คำว่าลูกก็ต้องรักเท่ากันหมดอยู่แล้วแต่ ที่พ่อแม่เอาลูกคนเล็กไปเที่ยวบ่อยๆ เพราะกลัวจะไม่มีใครดูแลบ้าง จะเอาลูกไปหมดก็ไม่ใช่เรื่องเพราะบางทีพ่อแม่แค่ออกไปทำธุระเฉยๆ หากเอาลูกไปหมดบ้านก็จะทำให้การเดินทางไม่สะดวกก็เป็นได้ยิ่งบ้านไหนไม่มีรถยนต์ยิ่งลำบากในการพาลูกๆ ไปไหนมาไหนในแต่ละครั้ง เราจึงต้องเห็นใจพ่อแม่บ้าง เพราะยังไงๆ เราก็คือครอบครัวเดียวกันเป็นพี่น้องกันอยู่ดี อย่ามัวแต่คิดอิจฉาผู้อื่นอยู่เลย เพราะถ้าเราคิดแบบนั้นมันก็จะทำให้จิตใจเราไม่สงบสุข คิดมาก และที่เลวร้ายไปกว่านั้นอาจจะก่อให้เกิดโรคต่างๆ หากยังมีจิตใจที่คิดอคติต่อผู้อื่นอยู่